5. EFEKTYWNOŚĆ ENERGETYCZNA

5.1 EnEV

Wymogi odnośnie jakości energetycznej nowych budynków i modernizacji starych budynków są określone w rozporządzeniu o oszczędności energii (EnEV). Rozporządzenie EnEV było wielokrotnie nowelizowane i od 2019 roku zostanie zastąpione ustawą o charakterystyce energetycznej budynków GEG 2019. Do jej ostatecznej ratyfikacji obowiązuje ostatnia wersja rozporządzenia EnEv. Celem jest obniżenie zużycia energii przez budynki do 2021 r. do standardu niskoenergetycznego, w odniesieniu do budynków publicznych już od 2019 r. Jako metodę kalkulacji oceny energetycznej rozporządzenie EnEV wskazuje normę DIN V 18599 (patrz punkt 5.2).

5.2 DIN V 18599

Sposób obliczania zapotrzebowania na energię do celów oświetleniowych w kontekście całkowitej efektywności energetycznej budynków jest opisany w niemieckiej normie DIN V 18599 „Energetyczne właściwości budynków — kalkulacja zapotrzebowania na energię użyteczną, końcową i pierwotną przez ogrzewanie, chłodzenie, wentylację, przygotowanie ciepłej wody i oświetlenie”. Budynki są tam podzielone na strefy z perspektywy energetycznej i do każdej strefy przypisany jest pewien profil użytkowania. Jako metody kalkulacji są w tej normie zdefiniowane zarówno proste metody tabelaryczne, jak i szczegółowe projekty instalacji.

5.3 AUDYT ENERGETYCZNY

Nowelizacja ustawy o usługach energetycznych (EDL-G) nakłada od grudnia 2015 r. obowiązek przeprowadzania audytów energetycznych w rozumieniu normy EN 16247-1 we wszystkich przedsiębiorstwach komercyjnych. Nie dotyczy to tylko małych i średnich przedsiębiorstw oraz firm posiadających własny system zarządzania energią zgodny z ISO 50001. Podczas audytu musi zostać przeanalizowane co najmniej 90% całkowitego zużycia energii i wskazywane są potencjalne oszczędności. Przepisy wymagają przeprowadzania powtórnych audytów, najpóźniej po upływie 4 lat od poprzedniego audytu.

5.4 WSPÓŁCZESNE INSTALACJE OŚWIETLENIOWE

Instalacje oświetleniowe muszą być optymalizowane pod kątem energetycznym, aby sprostać rosnącym wymaganiom odnośnie efektywności energetycznej. Dotyczy to zarówno renowacji istniejących instalacji, jak i nowo montowanych systemów świetlnych.

Muszą być przy tym przebadane następujące elementy:

  • Źródło światła (zwłaszcza skuteczność świetlna)
  • Zasilacze (przewód połączeniowy, sposób uruchamiania, straty w stanie czuwania)
  • Technika świetlna oprawy (sprawność oprawy i rozsył światła)
  • Zarządzanie światłem (regulacja światła, wykrywanie obecności)
  • Utrzymanie (żywotność, łatwość serwisowania)

5.5 ETYKIETA ENERGETYCZNA

Na mocy rozporządzenia UE 874/2012 lampy i oprawy klasyfikowane są pod względem efektywności energetycznej. W przypadku opraw etykieta ta odnosi się do właściwości lamp, z którymi te oprawy mogą działać. Klasa A++ oznacza przy tym najwyższą, a klasa E najniższą efektywność energetyczną. Klasy podane w katalogu odnoszą się do wyposażenia w źródła światła o barwie 840 lub 830. W przypadku opraw z wymiennymi źródłami światła klasa efektywności energetycznej zależna jest od barwy światła użytego źródła światła.